Hayat aslında herkesin düşündüğü gerçek hayattan daha sessizdi bu bambaşka dünyada. Yeni yaşam özleyenlerin çok rahat edeceği kolay saatler vardı. Başına olmadık kötülüklerin asla gelmeyeceği, aradığınız bütün kitapların da olduğu mükemmel dükkânların yaşadığı, yarısı güneşli yarısı yağmurlu bir şehir. Aynı anda çeşitli isteklerin yerine gelebildiği, merdivenli yollar, yokuş aşağı sokaklar, kumdan sıcak patikalar…Herkesin kalbinden geçen bir yol bu şehir için hiç de imkânsızlık değildi. Omzumdan bakarak geride çeşitli hayatlar görebiliyor ve o an hangisinde olmak istersem, o yöne yürümem yetiyor. Burada son derece rahat, özgür yaşamlar onlara ait insanları bekliyordu. Öteki dünyada ihtiyaç duyulan, hatta olmazsa olmaz olan şeylerin çoğu burada hiçbir anlam taşımıyordu. Kalp neyi isterse ona doğru gitme özgürlüğüne sahipti. İşler hiç karışık değildi bu yerde, zamanı takas etmek zorunda kalmadığınız bir kolay düzen, su ve oksijen yine vazgeçilmezdi, ne var ki bunlar için ödenilen bedeller kesinlikle yoktu, rahatlıkla nefes alabilir, istediğiniz kadar su içebilirsiniz. Şaşkınlık verici bir dünya olduğu açık. Tek kural burada yaşamak istiyorsan içeride yaşamayı öğrenmek.

Bir keresinde kilometrelerce farklı yönlere doğru uzun zamanlar yürümüştüm, bütün bu gidiş hali inanılmaz eğlenceli geçen, tuzaksız, rüzgârdan sağanak yağışlı havalara, kar yağan çam ağaçlı yollara, ılık güneşli akşamlara tam bir güven içinde sonsuzluk hissi veren bir yolcu olma tavrıydı. Yanlış sözcükler, yanlış yollar diye bir şey yoktu, ne varsa hepsi bir yere aitti, her kalp kendine ait milyonlarca boşlukla yürüyor ve bu boşluklar görülen her yeni yaşamla kendiliğinden şekilleniyordu, hiç kimse bir şeye ait değildi, her kalp özgürdü, bir adı olmak zorunda da değildi, isimler, numaralar bu bambaşka dünyada anlamsızdı, birçok işarete rastlayıp yanından görmemiş gibi geçebilir ya da gerçek dünyada saçma denilen bir işaretin peşine takılıp bütün bir kalbi onunla geçirebilir ve hiç yargılanmadan yaşayabilirsin. İnan bana, bu bambaşka bir dünya; buzlu cam kapıların arkasından bir küçük renkli ışığın ardına çok uzun yürüyebileceğin, posta kutusuna bırakılan kimden olduğu belirsiz bir mektuba ait yönde bir ömür gidebileceğin, gerçek hayatla karşılaştırılması güç, duvarsız alabildiğine sınırsız, hayal ettiğin hızla değişen uçsuz bucaksız şehirler…Ne geceler uyumak için, ne gündüzler gereklilikler için. Seçtiğin yollarda mavi kedilerle konuşabilir, büyük bir aydınlık etrafını kapladığında kanatlarını açıp uçabilir, bir ışıklı cismin gölgesine takılıp gözden kaybolabilirsin.

Bir öğleden sonra daha önce hiç görmediğiniz yeşil bir otobüs önünüzde aniden belirirse, bu otobüsün kapısı açılır içeri davet edilirseniz, gidin derim, hiç düşünmeden, kağıdın üzerine yazılmış en özgür hikayenin sizin olacağınızdan hiç şüpheniz olmasın, bambaşka bir dünya…

Şu anda Japonca bir haber manşetinin peşinden gidiyorum; kayıp bir kız, Osaka’da bir öğleden sonra tek başına yürürken duman olup gitmiş, ben fotoğrafta şunu hissettim: Bu kızın kalbiyle benim kalbim arasında çok uzak yıllarda geçen bir hikayeye ait tuhaf bir bağ var. Ne hikayeden eminim, ne kızın kim olduğundan. İçimden gelen sadece onun yok olduğu Osaka’nın sokağında yürüyüp, o bilinmeyen aynı dumanın beni içine alıp kalbimin onun kalbiyle yeniden rastlaşmasını imkânlı kılmasını istemek. Tuhaf olan bir şey yok. Bu manşetteki yüz benim de içinde olduğum iki kişilik bir dostluk hikayesi.

Bu bambaşka şehirde yaşama hakkı onu hayal edip ona doğru yürüyenlerindir…

Bambaşka Bir Dünya
Hülya Uçar.

Japon yazar Nakamura Fuminori, ‘Hırsız’ romanıyla 2010 yılında Kenzabura Oe ödülünün sahibi olur. ‘Silah’, ‘Gölge’ gibi diğer kitapları da ödüllüdür. Hırsız, 2013’te Los Angeles Times Kitap Ödülü’ne finalist gösterilir ve Wall Street Gazetesi tarafından yılın en iyi on kitabı seçkisine girer. ‘Şeytan ve Maske’ isimli kitabı da 2014 yılında Kara Kurgu’ya olan katkıları nedeniyle  David L. Goodis Ödülü’ne layık görülen ilk Japon yazardır.

Şimdi ‘Hırsız’ hakkında konuşabiliriz. Kitap basit bir hırsız hikayesi asla değil. Karakter bir hırsız fakat bu işlenen olay örgüsünde bir kader ve kaçış kovalamacasında bir hayat biçimi, kara kurgu karakteri; bir kaybeden. Cüzdan çalıyor ama ne parayı ne maddeyi çok umursuyor. Tam bir hayat ve içinde yuvarlanış. Karakter bir suçlu olmasına rağmen bu hayatın içinde mottosu olan, toplum ve ondan uzak kalma hissini veren sevdiğimiz biri oluveriyor, aslında; av ve avcı hikayesi. Benim için bir kitabın iyi olması asla konusuyla ilgili olmaz. Birinci derecede önemli tercihim, dil ve anlatım beğenim. Daha önce belirttiğim gibi bunlar kesinlikle kişisel tercihler. Ve Nakamura Fuminori çok iyi yazıyor. Blues kadar özel, caz kadar seçkin. Hayatın içinde yaşam ve ölüm arasında olasılıklar içinde, birine veya birilerine sevgi göstermek yaşamak için ciddi bir neden olabilir mi? Ya da en çok aslında kendimiz için mi yaşarız? Bir kitaptan bahsederken konudan söz etmeyi doğru bulmadığım için burada noktalayacağım ama şu kadarını söylemeliyim kitap biterken içinizde tuhaf bir üzüntü bırakıyor. Acaba neden?

‘Hırsız’ Nakamura Fuminori Doğan Kitap – Çeviri Mehmet Gürsel

Hırsız : Kader Herhangi Birinin Planı mı Yoksa Bu Plan da Kaderin Ta Kendisi mi ?
Hülya Uçar.

Seri Numaram XZQT- 796017. Adıma kayıtlı dosya yok. İsmim yok. Şehir falan da yok. Hepimiz sıra halinde yürüyoruz. Kayda değer bir şey yok. Hayat belirtisi de yok. Küçük kutulara yerleşiyoruz. Çalışma hayatımız başladı. Gezegende boş gezenin boş kalfası yok. Kaybedenler imha edildi. Para, makineler ve sürat. Hızlı yürüyenler sağ bırakılır. Yavaş yürüyen yumuşak kalpli zayıf insan yok. İşlem tamamlandı. Yuvarlak Amerikan köfteleri yeme saatimiz geldi. Kutulardan çıkarıldık. Dalgalanmalar piyasayı etkiler, kıpırdamadan köpüklü kara su içiyoruz. En güçlü  hisse senetleri kazanmaya devam ediyor. Kutularımıza geri dönüyoruz. İşlem tamam. Dünya ekonomisine doğru orantı hesap yapıyoruz, asla yan yatmıyoruz. Kutu yan boşlukları sıfırlanmış. Dünya hacmine oranlandık, alanımız ne kadar küçük olursa dünya o kadar zengin olur. Ters orantı çalışma alanı. İşlem tamam. Akşam eve dönüş. Sıralar halinde metrodayız. Şehir yok. Aslında ev de yok. Büyük bir kutunun bölümleri var. Her bölüm bir numara hayatına ayrılmış. Akşam yemeğini Çinliler ele geçirmiş : Suşi. İşlem tamam. Mekanik hayat kuralı : Nefesin kişiseldir ancak oturduğun koltuk sana ait değildir. Yakandaki numaranı söyle! ” Seri numaram XZQT-796017.” Tamam nefes almaya devam edebilirsin. Dünya dönüyor ve asla hata yapanlara yer yok. Hızlı yürü, hızlı ye, hızlı çalış, hızlı uyu, hızlı cevap ver. Seri numaran kaç ? Büyük adam küçük adamı yutar.  Yönetim kurulu toplantısında hazır ol. Dosyaları bitir, kağıtları yut, şifreleri ezberle, parolayı söyle, hesapları bitir, seri numaran kaç ? Sen kaybedersen, diğeri kazanır. Hayatını kartına işle. İşlem tamam. Seri Numaram XZQT-796017.

Mekanik Hayat
Hülya Uçar.