(Bu hikayedeki yazı karakterlerinin farklı oluşu; hepimizin, her kadının farklı oluşundan gelmektedir.)

Hayat ‘a Gönderilmiş Kadın Mektupları

Güzellik Sırları

Birinci Kadın :

Sevgili Hayat, size hiç çekinmeden sıkıntımı anlatmak istiyorum. Ben çok ünlü bir Hafif Batı

Müziği sanatçısına tıpatıp benziyorum; oldukça alımlı, sarı saçlı, mavi gözlüyüm. Sorum şu,

sevgili hayat, bir hanımın hayatı boyunca güzel olarak görünmesini sağlamak için ne yapması

gerekiyor? Hangi yetkiliyi ziyaret etmeliyim? Yüzdeki kırışıklıklar her zaman yaşlılık

alameti midir? Belki yorgunluk ifadesidir, belki az uyuduğumdan, belki salatalık kremini

unuttuğumdan, belki aynaya çok baktığımdan.Tamamen yok olmasa bile, kırışıklıkları süratle

hafifletecek, gençleştirici bir tesir icra edebilecek, hakiki bir tazelik ve gençlik ilacı var mı?

Kırışıklıkların beni hayal kırıklığına uğratarak mutsuz etmesine izin vermeyeceğinizi ümit

ederek sizden acele bir cevap bekliyorum. Hemen gençlik ve güzellik kaynağının yerini tarif

ederseniz beni sonsuz genç ve mutlu edersiniz.

Akşam Menüsü

İkinci Kadın :

SEVGİLİ HAYAT,

ÖNCELİKLE SİZE ŞUNU SÖYLEMEK İSTERİM  Kİ,  BANA KALBİNİZ KADAR

TEMİZ , BU SAYFAYI AYIRDIĞINIZ İÇİN TEŞEKKÜR EDERİM. NEREDEN

BAŞLASAM BİLMİYORUM, YILLAR ÖNCEYDİ; MUTLU OLACAĞIMI

DÜŞLEMİŞTİM. BÜYÜYÜP ADAM OLACAKTIM, BİR KERE ADAM OLMADIM,

KADIN OLDUM. İLK YALAN BURADA BAŞLADI. İNANIN AKRABAM

OLSANIZ ANCAK BU KADAR SEVEBİLİRİM SİZİ, TEŞEKKÜR ETMİŞ MİYDİM

SİZE?  BENİM DERDİM BÜYÜK , BU SAYFAYA,  BU HAYATA SIĞMAZ!

ANCAK BAŞLADIK BİR KERE. NE DEMİŞTİM?  HA, İŞTE BEN KADIN OLDUM

HAYATIN İÇİNDE, SONRA HİÇBİR ŞEY. YUMURTA HAŞLA, TERLİKLERİ TOPLA,

KIYMALI MIHLAMA YAP, ÇOCUKLARI OKULA GÖNDER, ÇOCUK NÜFUSUNUN

ARTMASINDA ROL YAP, BÖREK AÇ, ÜTÜNÜ DE YAP, DİKERSEN DE MAKBULE

GEÇER, KOMŞUYA DA KISIR YAP , ÖLEYİM BEN SEVGİLİ HAYAT. BAŞKA

NE DİYEYİM, EKSİĞİM GEDİĞİM YOK, KARNIM TOK, SIRTIM PEK , SİZCE BEN

DEPRESYONDA MIYIM ?

Düş Bülteni

Üçüncü Kadın:

Sevgili Hayat , derdim kendimi akıllı hissedemeyecek kadar karmaşık. Şöyle ki;

uyanıktım ama düşteydim aynı anda . Migreni bilenler ne kadar uzun olabileceğini

tahmin ederler. En son ne zaman ağrımadığını unutmuştum, ilk çocuk muydum ,

ikinci mi , o bile soru işareti kafamda. Faturaları ödüyorum , yetersiz bakiye sesleri

duyuyorum, tamam bu gerçek, uyanığım diyorum, tam inanmışım  uyumadığıma

,önüme mercimek çocuk çıkıyor , bu masaldan bu masala geçelim diyor,, deniz gibi

devler ülkesine gitmemiz gerek, elimden çekiştirip duruyor, pekala da düşteyim

diyeceğim, uyuyor musunuz diye kolumu çekiştiren polis memuru beni kaldırıma

yürütüyor, gidin evinizde uyuyun diyor, karşıya geçmeye yeniden niyetlendim, bir

dudağı yerde bir dudağı gökte cin, hop nereye bakalım dedi, üç dilek tutacaksın ,

tam ,dilek seçmiştim, klaksonlar , yolun ortasında kalmışım, bacaklarım kıpırdamıyor,

artık trafik polisi ceza yazıyor, altüst ediciyim, düzeni bozdum, hayati tehlike yarattım.

Sevgili Hayat, geçici bir rahatsızlık mı bu, iç sıkıntısı mı, yoksa bütün hayatım yarı

uyku yarı gerçek mi geçecek? Çok korkuyorum. Bana gerçeği söylerseniz sevinirim.

Hayat :

Sevgili Kadınlar,

Size bir reçete gönderiyorum . Sevgilerle…

Hayat Hakkındaki Çok Gizli Beş Fil Kuralı :

Evinin Afrika olduğuna asla inanma ! Sirklerde yaşamaya bile zorlanabilirisin.

Hayat daima senin seçimin değildir. An’a ve geleceğe asla güvenme. Her an her şey olabilir.

Fil avcıları bir gün seni avlayabilir ya da köleleştirebilir.  Özgür doğarsın, özgür ölemeyebilirsin.

İkinci olarak dünyadaki en büyük fil olduğunu düşünme. Çünkü değilsin.

Üç ;  hayatını çalışarak kazanmak zorundasın. Filler çalışan hayvanlardır.

Dördüncü kural ; dokun, gör, dinle , kalabalıkla yaşamayı bil ama bir gün gerekirse  fillerin

yapabildiği  gibi yalnız yaşamayı öğren.

Beşinci son kural şu, filler vahşi hayat içinde yaklaşık yetmiş yıl yaşarlar, senin de yetmiş yıl kadar

yaşayabileceğini  düşün. Ve bunu fillerin asla unutmadığı gibi sen de asla unutma. Hayat sonsuz değil.

Fil Kuralları
Hülya Uçar.

“Acele etmezsen öldürüleceksin! Çabuk Ol!”                                                                                                                                   “Acelem yok. Kaybolan arkadaşıma çok uzun bir mektup yazacağım.”

Sevgili Gina,

Çok uzun zamandır seni her yerde arıyorum. Arka bahçedeki kiraz ağacının arkasına, güllerin olduğu avludaki su kuyusuna, çatıdaki tozlu hatta küflü sandıkların içine defalarca baktım. Acı çekiyorum, pişmanlık hissediyorum, korku duyuyorum ve seni ne yaparsam yapayım bulamıyorum. Kararsızım. Tereddütlü bir geleceğimiz var. Seni bir gün bulabilir miyim, böyle bir ihtimalim var mı? Seninle bir saat sonrasından daha fazla planlar hiç yapmamıştık. Sessizlik, yavaşlık, plansızlık senin hayatındı. Bir gece evden çıkıp dönemeyeceğini biliyor muydun? Bunu gerçekten de bilmiş olamazsın. Sen gayet temkinliydin . Evden çok uzaklara gitme riskini asla göze almazdın. Sen gitmeden önce, aynı evin içinde aynı çekmeceye birbirimize mektuplar bırakırdık. Bu tür bir acıyı hafifletmek imkansız, Sevgili Gina. Ölüp ölmediğini bilen yok. Yürüdüğün bütün yol üzerinde her yer didik didik arandı. Ne bir ceset ne bir kanıt bulundu. Neden beni, bu bahçeyi, her şeyi bırakıp evden çıkıp gittin? Neden bilmediğin mesafelere kadar yürüdün? Keşke hiç gitmeseydin o gece, sevgili Gina. Keşke seninle gelseydim. Hayatın nesi var? Neden seni geri getirmiyor bana? Şimdi bu mektubu çekmeceye bırakıyorum. Başka hiç kimsenin ikimizi anlamasını… “

Gina Öldürüldü Ya Jones ?
Hülya Uçar.

Bilinmeyenlerle hayat şüpheli devam ediyordu. Şüphe dışında hiçbir kelime bu gerçek ve derin duyguyu asla anlatamaz. Aynı hikayeyi benim dışımda anlatan bir başka kişi olduğunda katil kim sonucu da değiştiriyordu. Açık, kesin ve bilinen bir gerçek vardı ki maktul değişmezdi. Anlattığım hikaye tam anlamıyla yalan olsa bile, bu asıl olayın değişmeyeceğini çok iyi  bilerek şüphenin de makul olduğunu kabul ediyorum.

Kendimi suçlamalı mıyım? Her cevap gibi hem evet hem hayır.  Soruların daima en az iki cevabının oluşu beni rahatlatır. En soğuk ve en sisli olaylar bile üstünden uzun yıllar geçince ılık bir ilkbahar gecesiydi yalanına dönüşebilir. Hatıralar hafızanın da sıkı oyunlarıyla yanıltıcı olabilirler. Geriye dönersek, cinayetin işlenişinde çok ciddi boşluklar var. Katil arabayı kullanan kişi de olabilir, yan koltukta oturan kişi de. Sürücünün yanındaki kişinin katil olma olasılığı gerçekten var mı? Her şey çok daha gizli kalabilirdi. Plansızlık bazı kanıtları gün gibi ortaya çıkarıyordu. İnkar etmek aptallık olurdu. Gerçekler ciddi acıtıyor. Bundan kaçmak hiç kolay değil. Kalbimdeki bütün zayıflıklara rağmen arabayı sürmesi gereken kişi yola devam etmeliydi.

Siyah deri eldivenleri torpido gözüne yerleştirdiğimde bir cinayet kafamdan geçiyor muydu? Yoksa onlar soğuk bir kış gecesinde unutulmuş masum eldivenler miydi sadece? Olması gerekenden ne önce ne de sonra gerçekleşen iki farklı şehir sınırı arasında devam eden yolculuktu. Aslında her şey çok basitti. Süregiden  herhangi bir hayat anıydı tümüyle. Hayatımın ve başkalarının hayatlarının değişmesi için ciddi bir şeyler yapmış değildim. Tek şey görünmez bir katil olmak için arabayı son hızda sürdüğüm. Daha fazla ne isteyebilir, ne düşünebilirdim ki. Gizli ve sessiz bir cinayetin işlenişine daha fazla kahve içerek, 24 saat açık yol lokantalarına uğrayarak ya da sessiz bir katil olmaktan kaçarak bir otobüs molasında sigara içen yolcu olabilir miydim?

Cevaplanması gereken tek şey, gerçek ve kaçınılmaz olana gitmiş miydim yoksa yakalanmış mıydım? Asıl şey, içimdeki sırrın açıklıkla ne olduğunun bulunması gerektiğiydi.  Az ve sıkça sorulması muhtemel sorular olasılığını düşünerek cinayetin çok iyi planlanmış olması gerekirdi. Değiştirme şansımın olmadığı bu olaylar ve düşünceler zincirinde takılı kalmak , pişmanlık hissettiren hataların herhangi yeni bir hareketle değişmesinin imkanlı olmaması içimi fena halde acıtıyor. Hiç değilse bir tane kesin cevabım olsaydı. Nihayet soruyorum , niye öldün kazada? Şu anda başka hiç kimse içimi bu denli acıtamaz. Zaman asla aynı zaman olamaz. Geceydi, kırgındım, belki öfkeli, arabayı çok hızlı ama çok hızlı sürüyordum. Ben mi seni öldürdüm yoksa sen mi öldün? Asla kesin olmayacak olan bir cevabın içinde hayatımın sonuna kadar karanlık ve sisli gecede iki yolcu olacağız.

Bu gece çok ama çok uzun süren şüphelerim var.

Bir Başka Cinayet Hikayesi
Hülya Uçar.